Sugardaddies eða fyrirtækjarekstur?

Heimsfótboltinn var nú sennilega besta birtingarmynd fjármáladellunnar. 

Skyndilega stigu fram skrilljónamæringar sem ákváðu að fótboltalið væru orðin stöðutákn í stað snekkja eða einkaþotna.  Sumir áttu og eiga pening til að eyða í fullkomna dellu, svona svipað vitlaust eins og ég fengi strengjakvartett til að spila í tveggja ára afmæli dóttur minnar núna 25.febrúar.

En svo voru líka aðrir, pappakassar sennilega, sem áttu enga peninga en gátu fengið lán.  Þar á meðal Björgúlfur Guðmundsson sem keypti West Ham og í kjölfarið voru keypt nöfn í stað fótboltamanna og flottræfilsháttur settur af stað hjá liði með miklar tengingar við fólk í lægri miðstéttum löndum, lið með mikla fótboltasál en sem hafði aldrei átt yfirbyggingu.

Og nú hrynja lið eins og gorkúlur.  Leeds fór fyrst, Newcastle svo og núna eru Portsmouth að fara og spurning hvað verður um West Ham.  Í Skotlandi eru Rangers í miklum vanda og fjárhagskröggur skekja lið eins og Feyenoord og Valencia.

Ekki er ólíklegt að einhver lið hverfi af sviðinu og verði ævarandi merki þessara arfavitlausu tíma, í boltanum og í lífinu almennt!

Ég beið lengi eftir að fá svona sugardaddy til míns liðs, í Liverpool, en núna held ég að maður hljóti að biðja um ábyrgan fyrirtækjarekstur í stað slíkra manna sem því miður virðast arðræna þá staði sem þeir koma að.

Mikill niðurskurður hjá West Ham

Stígðu fram Geir!

Enn kemur ávæningur um lygar íslenskra stjórnvalda á árinu 2008.

Ég skil ekki enn hvers vegna enginn ræðir við forsætisráðherrann sem þá var við völd, Geir H. Haarde.  Þar fer að mínu mati vandaður maður sem á í dag litla aðra hagsmuni en að útskýra hvað það var sem á gekk mánuðina sem liðu fram að hruninu.

Honum treysti ég til að segja satt.....

Segir íslensk stjórnvöld hafa logið

Stjórnandi

Verð að viðurkenna það að mér blöskrar eilítið sá hávaði sem nú berst um Ríkisútvarpið sem tengdur er persónum Páls Magnússonar og Þórhalls Gunnarssonar.

Páll er stjórnandi.  Auðvitað á hann að leita eftir röddum hópsins sem vinnur hjá honum, sem mér skilst að hann geri.  En hann á að taka ákvarðanir sem hann stendur og fellur með.

Nú fékk hann t.d. skýrt að hann ætti að skera niður um 305 milljónir.  Sem er 7% niðurskurður.  Það er rosaleg tala að taka á.

Það er alveg ljóst að slíkur niðurskurður verður ekki nema að taka óvinsælar ákvarðanir sem bitna á fólki.  En slíkar ákvarðanir þarf stjórnandi að taka og mér finnst alveg út í hött að ætla nú að fara að flækja þann feril.  Slíkt dregur einfaldlega ákvarðanatöku á langinn og ýtir undir landlægan sjúkdóm ríkisstofnana sem heitir "ákvarðanafælni" og fer um eins og stormsveipur.

Stjórnandinn verður að hafa leyfi til að stjórna stofnuninni.  Ef hann ekki stendur sig er það eigendanna að skipta um stjórnanda, en ekki búa til nefnd og regluverk um nefnd til að flækja málin.

Ég allavega sé eftir Þórhalli og vona að ástæður þess að hann hætti hafi ekki verið þær að stofnunin sé nú að færa sig í átt til skrifræðisrisaeðlu sem skemmtir ekki eigendum sínum, þjóðinni.

Gagnrýna alræðisvald útvarpsstjóra

Ævintýrið um Öskubusku og Nýju fötin keisarans.

Þá er West Ham ekki "Íslendingafélag" nema að litlu leyti.

Þessi Öskubuskusaga fyrrum formanns KSÍ sem fékk fjárfesta til að koma að kaupum á ensku úrvalsdeildarfélagi og stefndi hátt.  Ætlaði að vinna prinsinn á ballinu.

Mér fannst fréttaflutningur Íslendinga af liðinu sérstakur, vissulega var Eggert ekki að skafa af yfirlýsingum sínum og síðan voru það stjóraskipti sem juku væntingar þeirra sem oftast mættu á heimaleikina.

Eftir að liðið hélt sér uppi hófst svo kaupveisla sem alfarið hefur verið bent á að sé á hans forræði.

Svo stuttu seinna var hann kvaddur, og svei mér ef hann er ekki ennþá að reyna að fá peningana sína til baka.

Fjárfestirinn, keisarinn, fékk skraddarana til að sauma ný föt á sig.  Skyndilega var hann orðinn aðalmaðurinn, hafði litla tengingu við knattspyrnu og náði engri hylli á Upton Park.  Sá skyndilega að hann átti alls ekki fyrir þeim launum sem hann hafði látið Eggert hafa til að "díla" með og dró allt í land.

Svo núna koma nýir eigendur og tala um að taka til eftir "Íslendingana".  Réttast held ég að segja eftir hr. Guðmundsson drengir mínir.  Hann átti aldrei að verða sá sem sjá átti um fótboltalega framtíð West Ham, hvað þá Ásgeir Friðgeirsson!

Eins og með margt annað sem þessi ágæti maður, Björgúlfur Guðmundsson, tók sér fyrir hendur virðist hann hafa lagt af stað með eina áætlun en síðan fattað í flýti að hann hafði engin efni á henni og ætlaði þá að söðla um.

Eggert fannst mér í raun illa leikinn.  Hann yfirgaf draumastarf knattspyrnuáhugamanns til að stofnsetja þetta verkefni, til þess eins að vera kastað eftir að hann var búinn að koma keisaranum fyrir.  Fyrstu orð nýju eigendanna eru hans, nefnilega hugmynd um nýjan völl fyrir liðið!

Því auðvitað kom í ljós að nýju fötin þessa keisara voru klippt út úr sögunni klassísku.

Og uppi sitjum við með enn fleiri neikvæðar fyrirsagnir, "Icelanders".  Enn bætist skrautfjöður í hatt þessa keisara.

Sullivan: Tiltekt eftir Íslendingana

Skref í rétta átt!

Í þessa nefnd þarf að veljast fólk sem hefur mikla aðlögunarhæfni og er sjálfsgagnrýnið, bæði á sig sjálf, flokkinn sinn og þjóðina sína.

Endurreisn ímyndar landsins byrjar hér heima og sáttur er ég ef að þingmenn byrja á sjálfum sér og stjórnmálunum.  

Stjórnmál, og stjórnmálamenn, er sameign þjóðar og þarf að meðhöndlast þannig.  Þeir sem í þeirri vinnu standa eiga að vera kyndilberar sameiginlegra hagsmuna.

Gott mál!

Þverpólitísk nefnd um Icesave

Hjartanlega til hamingju Óli og Aron!

Verður enn skemmtilegra en áður að fylgjast með landsliðinu þegar maður telur sig "eiga" eitthvað í landsliðsmönnunum.

Hafsentinn Ólafur Guðmundsson og miðju/sóknarmaðurinn Aron Pálmarsson völdu handboltann fram yfir tuðrusparkið - þó ég telji alveg klárt að þeir væru líka afreksmenn í þeirri íþrótt hefðu þeir valið hana.  Og þrátt fyrir að hafa verið með slíka súperþjálfara í yngri flokkum FH!!!!

Aftur til hamingju strákar, hvet ykkur spes úr sófanum!

Ólafur og Logi fara á EM en Ragnar og Rúnar sitja eftir

Skotgrafir pólitíkurinnar...

Var það ástæða þjóðaratkvæðagreiðslu?

Líf ríkisstjórnarinnar?

Erum við búin að gleyma IceSave málinu og "sameiginlegri ábyrgð allra stjórnmálaflokka" á einni viku?

Enn biðla ég um samstöðustjórnmál í stað átakastjórnmála!

Bjarni: Snýst um líf ríkisstjórnarinnar

Lykilatriði

í endurreisn Íslands er að við förum að skoða hvernig við myndum hagvöxt og hvar vaxtarsprotarnir okkar liggja.

Við þurfum auðvitað að varna því að við töpum í samningum en mér finnst langalvarlegasti vandinn felast í klossföstu atvinnulífi og neikvæðum hagvexti.

Er hjartanlega sammála því að skattahækkanirnar nú eru bara að draga blóðið úr sjúklingnum og stöðugt stækkar hópur þeirra sem að geta ekki staðið undir sínum heimilisrekstri.  Einhver talaði um að 8000 manns væru flutt úr landi.  Það er hrikaleg tala og verður að stöðva þann feril og helst snúa honum við.

Með allri virðingu fyrir IceSave karpinu er þessi biðtími okkar orðinn allt of langur og það verður að fara að hugsa aðrar lausnir en skatta- og gjaldskrárhækkanir út úr vandanum!

Óráð að hækka skatta í kreppu

Heiðarleiki og hinn eini sanni tónn?

Hef spjallað oft og stundum mikið við menn sem unnið hafa og/eða vinna á Alþingi Íslendinga.

Hef haft gaman af því að spyrja menn út í einstaklinga sem þar vinna, óháð flokkapólitík.  Einfaldlega hvernig starfsmenn við höfum í vinnunni fyrir okkur.

Tveir einstaklingar standa þar uppúr mínum samtölum varðandi heiðarleika og fagmennsku.  Einhvernveginn svona "traustir gæjar" óháð skoðunum.  Þau nöfn eru Geir H. Haarde og Steingrímur J. Sigfússon.

Í þeim ólgusjó sem skyndilega er fokinn af stað aftur hef ég reynt að lesa töluvert eftir Geir á meðan á rokinu stærsta stóð og síðan það sem Steingrímur hefur sagt frá því að hann komst til valda.

Svo hlustaði ég á frábæran Silfur Egils þátt áðan og hef einmitt síðan verið að velta nákvæmlega fyrirsögn á þessari frétt.  Við erum held ég öll sammála um það að verið er að fara illa með íslenska þjóð.  Vandinn snýst fyrst og fremst í málatilbúnaðinum.  Eva Joly og örugglega allir hinir sérfræðingarnir hafa rétt fyrir sér um ósanngirni Breta og Hollendinga.  

Hausverkurinn nákvæmlega núna er að ekkert hefur enn heyrst opinberlega frá viðsemjendum okkar í IceSave, því við samþykktum fyrir löngu að við gengjumst í ábyrgð.  Bjarni Benediktsson skrifaði uppá það fyrstur manna, þó hann sé kominn langt frá því nú þessa dagana.

Ég segi enn og aftur að ég myndi vilja heyra rödd Geirs H. Haarde og jafnvel betur í Ingibjörgu Sólrúnu næstu dagana, fá þeirra mat á því hvað réttast væri að gera.

Ingibjörg talar um nýja samninganefnd.  En er ekki staðreyndin sú að Bretar og Hollendingar verða að samþykkja að ganga til nýrra samninga?  Þá er ég ekki að meina dálkahöfundana eða fréttahaukana.

Heldur stjórnmálamennina?

Hitt er svo það að kannski leiðir þetta mál af sér hugarfarsbreytingu og jafnvel stóra tilfærslu í lýðræðinu.  Ég held að tími "átakastjórnmála" sem flokkar heyja sé að verða liðinn.  Það sést held ég best í sveiflum á skoðanakönnunum að undanförnu að "hirðir" flokka og skoðana eru færri og stöðugt fleiri einstaklingar lesa stjórnmál út frá sínum eigin hagsmunum.

Það hillir undir það að þjóðin neiti að staðfesta lög Alþingis í fyrsta sinn.  Þar færi sögulegur viðburður sem hlýtur að leiða til þess að málskotsréttur forsetans hefur sannað sig og því fullkomlega ljóst að hann er ekki hægt að fjarlægja úr stjórnarskrá nema að svipað skýr kostur liggi til grundvallar þess að almenningur fái að stöðva Alþingi Íslendinga ef þeim finnst þingið ekki vinna samkvæmt sínum hagsmunum.

Mér finnst þessi bylgja vera að fara í gang og gaman væri að heyra hvort fleiri finna þetta.  Ég vill ekki meina það að þetta komi til vegna vantrausts á flokkana eða þingmennina beint, heldur það að fólki finnst því nú best komið með að fá beina leið að ákvörðunum þjóðarinnar og þarmeð völdunum.

Ég er ekki viss um að stjórnmálamennirnir okkar séu að skynja þetta, enda kannski ekki rétt hjá mér, því að mér finnast enn ansi margir stjórnmálamenn, ekki síst leiðtogarnir, tala út frá því að flokkar tali sem ein heild í þessu máli og allir séu sammála um hagsmuni landsins í flokkunum.

Ekkert gæti verið fjarri sannleikanum.  Ég er sannfærður að þjóðaratkvæðagreiðslan verður ekki á flokkslínum og mér fannst satt að segja skrýtið að heyra Bjarna Benediktsson biðla til Sjálfstæðismanna að fella lögin í þjóðaratkvæðagreiðslunni.  Er bara alls ekki viss að það verði honum eða málstað hans til góða.  

Því ég held að við séum að finna hinn sameiginlega tón, þ.e. Íslendingar.  Sá tónn er að nú vill hinn almenni borgari fá sterkari rödd við stjórn þjóðarinnar og það verður ekki aftur snúið ef að lögin verða felld. 

Með því hefur almenningur tekið fram fyrir hendur starfandi þings og slík skilaboð munu berast um alla heimsbyggðina.  Stjórnmálaflokkar geta þá ekki eignað sér heiður eða óheiður, það verður ekki kosið um annað en vinnubrögð þingsins okkar.

Og það mun valda straumhvörfum í íslenskum stjórnmálum!

„Ekki einhliða innanríkismál“

Hvers vegna ekki fleiri?

Þær kröfur sem verið er að hamra á núna eru þær sömu og heyrðust í búsáhaldabyltingunni.

Leiðrétting lána, gagnsæji í stjórnsýslunni og afnám verðtryggingar.

Ég verð að viðurkenna það að það kemur mér á óvart ef að búsáhaldabyltingin snerist um það eitt að skipta um ríkisstjórn og seðlabankastjóra.  Var viss um að umræða um réttlátara samfélag og breytingar fyrir hinn almenna borgara væri grunntónninn.

Vonandi tekst að vinna að þeim málum, því ég held að allt samfélagið sé sammála um að slíkar aðgerðir eru fyrir löngu tímabærar...

Enn mótmælt á Austurvelli